re II

Aida to opera. Ma  4 akty z librettem napisanym przez Antonia Ghislanzoniego oraz muzykąGiuseppe Verdiego.Opera została zamówiona w 1869r.  na uroczyste otwarcie Kanału Sueskiego. zamiast w styczniu 1871, prapremiera w Kairze odbyła 24 grudnia 1871 r. Orkiestrą dyrygował Giovanni Bottesini a dekoracje przygotował Auguste Mariette.Pierwsi wykonawcy tytułowych ról:
Aida – Antonietta Pozzoni
Radames – Pietro Mangini
Amneris – Eleonora Grossi
Amonasro – Francesco Steller
Ramfis – Paolo Medini.
Opera została entuzjastycznie przyjęta przez ówczesną publiczność.Podobnie zakończyła się włoska premiera w mediolańskiej La Scali 8 lutego 1871 r. pod batutą Franco Faccia. Kolejną premierą, w Parmie w 1872 dyrygował osobiście Verdi.Od chwili mediolańskiej premiery Aida rozpoczęła pochód przez wszystkie ważniejsze sceny świata, stając się jedną z najbardziej popularnych oper.Premiera polska miała miejsce w Teatrze Wielkim w
Warszawie 23 listopada 1875 r. (w oryginalnej wersji językowej). Z polskim tekstem Aida została wystawiona po raz pierwszy w Warszawie 9 cvzerwca 1877 r.Aida należy do grupy dzieł często wystawianych w warunkach plenerowych.Wiosną 1997 r. i na przełomie lat 2002/2003 Opera Wrocławska wystawiła takie superprodukcje "Aidy" w Hali Ludowej we Wrocławiu. Głosy, w ktorych aktorzy śpiewali:
Amneris, córka faraona – mezzosopran
Radames, wódz wojsk egipskich – tenor
Aida, etiopska niewolnica – sopran
Amonasro etiopski władca, ojciec Aidy – baryton
Il Re, Faraon – bas
Ramfis, arcykapłan Izydy – bas
Opera nawiązuje do stylu Starożytnego Egiptu. Opowiada o bez wzajemnej miłości Radamesado Amneris. Radames kocha niewolnicę Aidę z wzajemnością. Kiedy z walki wracaja wojska egipskie Aida dostrzega tamswojego ojca.Faraon obiecuje spełnić życzenie Radamesa.
Wódz prosi Faraona o wolność dla jeńców. Faraon zgadza się, ale za radą Ramfisa, jako zakładników zatrzymuje w niewoli Amonasra i Aidę. Dodatkowo Radamesowi w dowód wdzięczności oddaje rękę swojej córki. Radames i Aida są w rozpaczy - nie mogą odrzucić łaski Faraona. Amneris przeżywa chwilę triumfu. Amneris wraz z Ramfisem zmierza do
świątyni Izydy. Chce prosić boginię o błogosławieństwo i miłość małżonka.Aida pragnie spotkać się po raz ostatni z ukochanym. Za nią nadchodzi jej ojciec. Wie o miłości córki i wodza. Próbuje nakłonić Aidę by wykorzystała uczucia Radamesa i nawówiła go do opowiedzenia się po stronie Etiopczyków albo wyjawienia tajemnic wojskowych. Aida
w końcu ulega namowom ojca. Aida namawia Radamesa do wspójnej ucieczki. Radames zgadza się zbiec z ukochaną na pustynię. Planując trasę ucieczki zdradza wojskowe plany Egipcjan. Ujawnia się Amonasro i wyjawia, że jest królem Etiopii. Aida z ojcem ucieka.Amneris proponuje Radamesowi pomoc. Obiecuje wyjednać przebaczenie u swojego ojca pod warunkiem, że młodzieniec wyrzeknie się swoich uczuć do Aidy, zapomni o niej i poślubi ją. Radames odmawia. Zostaje skazany na śmierć przez zamurowanie żywcem w grobowcu. Amneris uświadamia sobie, że do tragedii doprowadziła jej duma i zazdrość. Przeklina sędziów i mdleje.Radames zostaje zamknięty w grobowcu.
Tu spotyka Aidę, która słysząc o wyroku postanowiła umrzeć z ukochanym.
Połączeni uściskiem, spokojnie oczekują na śmierć. Nad grobowcem zrozpaczona Amneris błaga bogów o ukojenie serca.